X

Welkom op de officiële website van de Champagne

Als bezoeker van deze website, bevestig ik dat ik de wettelijke leeftijd heb om alcohol te verbruiken in het land verblijf

MENU CLOSE

showsearch
Champagne komt uit de Champagnestreek
  • facebook
  • twitter
  • pinterest
  • youtube
  • google+
  • wechat
  • rss

Terroir en oorpsrongsbenaming

<

De Champagnebenaming

>

De bekroning van de Champagnebenaming

Rond de eeuwwisseling werd het grootste deel van de wijngaard vernietigd door de druifluisziekte en de Tweede Wereldoorlog. De wijnboeren, wetende dat zij dit collectieve erfgoed moesten beschermen, begonnen aldus met het opnieuw beplanten ervan. De terroir werd vervolgens afgebakend door een wet en de gebruiken werden gecodificeerd. In 1936 volgde dan de erkenning van de Gecontroleerde Oorsprongsbenaming (AOC) Champagne als een kroon op het eeuwenlange werk.

Samenwerken en heropbouwen

De wijngaard was zeer uitgestrekt tot aan het eind van de 19de eeuw en besloeg meer dan 60 000 hectare die allemaal te gronde zijn gegaan naar aanleiding van de druifluisziekte. Om het hoofd te bieden aan deze plaag, hebben de wijnboeren, samen met de wijnhuizen, die ook wijngaarden bezaten, in 1898 de AVC, “Association Viticole Champenoise”, (Wijnvereniging van de Champagne) opgericht.

Een nieuw begin voor de wijngaard

De “Association Viticole Champenoise” had het volgende ten doel:

  • het bestrijden van de druifluisziekte,
  • helpen bij het opnieuw beplanten van de wijngaarden,
  • het uitvoeren van studies en experimenten,
  • en tot slot, het opleiden van de wijnboeren op het gebied van nieuwe praktijken.

De AVC begreep zeer snel dat de enige oplossing bestond uit het rooien van de zieke wijnstokken en het opnieuw beplanten van de wijngaard met geënte wijnstokken. De wijnboeren in de Champagnestreek hebben deze gelegenheid te baat genomen om hun deuren open te stellen voor nieuwe ontwikkelingen. De dicht beplante wijngaard maakte plaats voor een spalierwijngaard, wat een groot verschil inhield op het vlak van de beplantingsdichtheid - van 40 000 wijnstokken naar ongeveer 8 000 wijnstokken per hectare. Daarnaast gebruikte men nu een nieuwe snoeimethode, maakte men de overgang naar nieuwe spalier- en inkortingstechnieken, enzovoort. En de wijnboeren beplantten alleen de beste percelen. In 1919 besloeg de wijngaard nog slechts 12 000 hectare.

Afbakening

De eerste rechtszaken ingesteld door de Champagnehuizen hebben ervoor gezorgd dat de naam Champagne alleen mocht worden gebruikt door wijn die geoogst en gehanteerd werd in de Champagnestreek. Maar dan moest men wel weten wat de streek “Champagne” precies inhield en waar de grenzen precies lagen. Temeer daar enkele nieuwe en weinig gewetensvolle wijnmakers toentertijd wijn importeerden van andere wijngaarden.

Om een punt te zetten achter deze frauduleuze praktijken eisten de wijnboeren, die zich verenigd hadden in een Federatie van Syndicaten in 1904, dat men overging tot het afbakenen van de wijnstreek van Champagne.

De wet van 22 juli 1927 stelt de afbakening vast van de Champagnewijnstreek. Het criterium aan de hand waarvan het recht om de benaming te voeren werd bepaald, was het gegeven dat er voorheen wijn verbouwd werd op de grond.

moest zijn met wijnstokken op de datum van bekendmaking van de wet of voor de invasie van de druifluisziekte. En voor de afbakening zelf moest iedere gemeente die dit wenste, een lijst opstellen van de percelen die mogelijk de benaming Champagne zouden kunnen opeisen.

Een interdepartementale commissie zou vervolgens een uitspraak doen over deze lijsten. Deze methode bood het voordeel dat de afbakening werd bepaald met eenstemmigheid, ondanks het feit dat in de daarop volgende jaren meerdere zwakke punten naar voren zijn gekomen.

Kwaliteitsregels

De eerste kwaliteitsregel werd vastgelegd in de wet van 1927. Deze regel stond alleen de traditionele Champagnewijnstokken toe, te weten pinot noir, meunier en chardonnay, pinot blanc, pinot gris en arbanne en petit meslier.

Maar de ware strijd op het vlak van kwaliteitseisen ging van start in de jaren 1931 tot 1935, na de overproductiecrisis en de afzetmoeilijkheden. De prijs van de druiven is toen in elkaar gestort. De wijnboeren van de Champagnestreek hebben toen, in antwoord op hun verzoek, een speciale verordening verkregen, die van 30 september 1935, waarin aanvullende kwaliteitsregels werden opgelegd:

  • rendement bij het plukken,
  • minimum alcoholgehalte,
  • rendement bij het persen,
  • laten rusten

en die de Commissie van Châlons heeft opgericht om de toepassing van deze regels te controleren. Andere wijngaarden moesten ook het hoofd bieden aan dezelfde crisis en de Wijnverenigingen van Frankrijk hebben de regering om hulp gevraagd bij het vaststellen van de normen van bepaalde benamingen, om deze te verspreiden, om de productie te controleren en om op te treden tegen fraude.

Gecontroleerde Oorsprongsbenaming (AOC)

En dit is hoe, op 30 juli 1935, de Gecontroleerde Oorsprongsbenaming (AOC) is ontstaan, evenals het Nationaal Instituut van de Oorsprongsbenamingen (INAO) dat vervolgens de naam Nationaal Instituut van de Oorsprong en de kwaliteit heeft aangenomen.

Op 29 juni 1936, is Champagne een Gecontroleerde Oorsprongsbenaming (AOC) geworden.

De regels die aan de Champagnewijnboeren waren opgelegd in de wetten en verordeningen van 1919, 1927 en 1935 werden bekrachtigd.

Sinds de hervorming van de INAO in 2007, wordt de Champagnebenaming geregeld door het productdossier voor de benaming van 22 november 2010.